13 HALLOWEEN FILMTIPS VAN DE REDACTIE 🎃

Wanneer de dagen korter en de bladeren kleurrijker worden, kruipt de mens in zijn zetel. Het wordt tijd om naar binnen te keren, de doden te herdenken, en geen betere manier om dat te doen dan om naar een stel uit de hand gelopen moorden te kijken. Gelukkig is een horrorfilm niet enkel bloederig of bezaaid met jumpscares, er is voor ieder wat wils binnen het genre. 13 uiteenlopende filmtips voor eind oktober:

Gitte Vandeneede: The Substance (2024)
Elisabeth Sparkle (Demi Moore) is presentatrice en voormalig tv-ster. Op haar vijftigste verjaardag wordt ze ontslagen door haar baas (Dennis Quaid), die haar te oud vindt voor de job. Op de koop toe belandt ze in een auto-ongeluk. In het ziekenhuis krijgt ze informatie over ‘the substance’, een felgroen middeltje dat een jongere, betere zelf van haar zal doen verschijnen. Elisabeth en haar verjongde zelf, Sue (Margaret Quelley), komen echter niet goed overeen.
Gitte Vandeneede: “Het is een film die je zowel binnensmonds doet overgeven als doet gniffelen door de briljante satire. Margaret Qualley is een van mijn favoriete opkomende sterren en Demi Moore verdiende die oscar voor haar performance!”

Bert Potvliege: Braindead (1992)
Bemoeizieke moeder Vera (Elizabeth Moody) volgt haar zoon Lionel (Tim Balme) tijdens zijn date naar de zoo. Daar wordt ze gebeten door een Sumatraanse rat-aap, en ze sterft aan een kwaadaardige infectie. Ze herrijst als zombie en verslindt ieder die haar pad kruist. Terwijl de situatie steeds verder escaleert probeert Lionel zijn geliefde Paquita (Diana Peñalver) te beschermen van het kwaad.
Bert Potvliege: “Het is mijn favoriete Halloweenfilm, want dialogen als 'Your mother ate my dog!' doen het wel voor mij.”

Anke Brouwers: The Innocents (1961)
Miss Giddens (Deborah Kerr) wordt gouvernante van twee even schattige als akelige kinderen. Al snel voelt de gouvernante zich niet meer op haar gemak in hun grote huis. Ze ziet verschijningen en hoort stemmen, en de kinderen gedragen zich soms mysterieus. The Innocents is een psychologische, goth horrorfilm.
Anke Brouwers: “Een echte 'spookfilm' met een onbetrouwbaar (Labiel? Overbezorgd? Behaagziek?) hoofdpersonage. Jump scares zijn hier niet aan de orde, maar er is wel dat steeds intenser wordende beklemmend gevoel.”

Daphne Agten: Hausu (1977)
We blijven in het thema van het spookhuis. Een jong meisje (Kimiko Ikegami) trekt met zes schoolvriendinnetjes naar het landhuis van haar overleden tante. Daar vinden bovennatuurlijke gebeurtenissen plaats, en terwijl de meisjes zich aanvankelijk geen zorgen maken, wordt al snel duidelijk dat er iets niet klopt. Hausu is een Japanse film, waarin horror en komedie worden gecombineerd tot een bizar geheel.
Daphne Agten: “Een absolute trip van een film, en niet zo eng dat je vrienden ervan weglopen.”

Senne Cambré en Anthony Palaia: Trick r Treat (2007)
Vijf verhalen, één dorp, één Halloweennacht. De vrouw van een halloweenliefhebber walgt stiekem van deze feestdag, een groep jongeren voert een prank uit, een maagd vindt eindelijk haar ‘eerste’, een moordlustige directeur toont zijn ware aard, en een gemene man krijgt zijn verdiende loon. Sam (Quinn Lord) verbindt alle verhalen in deze horrorkomedie.
Senne Cambré: “De film omvat alle subgenres uit de horror en ik krijg nooit genoeg van suburban America in peril.”
Anthony Palaia: “Het is een sfeervolle anthologie die, onder de warme kleuren van de herfst, perfect de ouderwetse Halloween spirit capteert.”

Elien Vlemincx: The Exorcist (1973)
Actrice Chris MacNeil (Ellen Burstyn) hoort vreemde geluiden in haar huis. Niet veel later begint haar dochter Regan (Linda Blair) vreemd gedrag te vertonen. Ze haalt er een arts bij, maar die kan het gedrag niet verklaren. Regans voorkomen wordt steeds grover, haar taalgebruik obsceen. Chris vreest dat haar dochter bezeten is door een duivel, en wil haar redden ondanks haar bruuske optreden.
Elien Vlemincx: “Het blijft tot op vandaag één van de engste films die ik ooit heb gezien, en het verbaast me dat zo'n film in zijn tijd gemaakt en ook uitgebracht kon worden.”

Ruben Nollet: The Exorcist III: Legion (1990)
We duiken dieper in het Exorcist-universum van William Peter Blatty. Vijftien jaar na de gebeurtenissen rond de bezeten Regan, onderzoekt inspecteur Kinderman (George C. Scott) een reeks moorden. De dader gebruikte dezelfde lugubere handtekening als een seriemoordenaar die eveneens 15 jaar geleden overleed. Op zijn zoektocht ondervraagt Kinderman patiënten van een psychiatrische instelling.
Ruben Nollet: “De film is even filosofisch als huiveringwekkend, en om die reden zwaar aangepakt door de producerende studio. De Director's Cut uit 2016 geeft een idee van wat regisseur William Peter Blatty echt in gedachten had en steekt ondanks de soms schabouwelijke beeldkwaliteit van de opgerakelde scènes met kop en schouders boven de bioscoopversie uit. Wat de twee versies gemeen hebben: de beste jump scare aller tijden. En ik hou niet van jump scares.”

Dave Van den Heuvel: E.T. the Extra-Terrestrial (1982)
De eenzame Elliot (Henry Thomas) raakt bevriend met een buitenaards wezen dat per ongeluk op de planeet aarde achterbleef. Samen met zijn broer Michael (Robert MacNaughton) en zijn zus Gertie (Drew Barrymore) helpt hij het wezen om terug te keren naar zijn eigen planeet. Maar de politie heeft ook van zijn bestaan gehoord…
Dave Van den Heuvel: “E.T. is de enige alien die op Halloween als geest verkleed ging. Een wit laken, een vliegende fiets en een maan: meer heb je niet nodig om de mooiste Halloweenscène aller tijden te maken.”

Vanessa Morgan: Halloween III: Season of the Witch (1982)
Na het verdachte overlijden van Harry (Al Berry), de eigenaar van een speelgoedwinkel, gaat de arts Daniel Challas (Tom Atkins) op onderzoek uit. Hij ontdekt de plannen van masker-producent Conal Cochran (Dan O’Herlihy), die Amerika’s populairste Halloweenmaskers maakt: de Silver Shamrock masks.
Vanessa Morgan: “Gruwelijk, heerlijk kindonvriendelijk en voorzien van een deuntje dat zich voorgoed in je hoofd nestelt: All you lucky kids with Silver Shamrock masks, gather ’round your TV set. Put on your masks and watch.”

Piet Sonck: Edward Scissorhands (1990)
Deur-aan-deur verkoopster Peg (Dianne Wiest) ontdekt op één van haar tochten een in de steek gelaten wetenschappelijk experiment: Edward (Johnny Depp). Hij heeft scharen als handen en enkele littekens op zijn gezicht. Peg neemt hem mee naar haar huis in de suburbs, waar hij warm wordt ontvangen door de buurt. Vooral haar dochter Kim (Winona Ryder) kan het goed vinden met hem, tot grote frustratie van haar vriendje Jim (Anthony Michael Hall). Die laatste brengt Edward in een slecht daglicht bij de buren.
Piet Sonck: “Het is mijn jaarlijks, subtiel eerbetoon aan Winona Ryder (jarig op 29 okt.), die meespeelt in deze moderne horrorfilm over outsiders in de suburbs.”

Hava Masaeva: Possession (1981)
Anna (Isabelle Adjani) wil scheiden van haar man Mark (Sam Neill). Die verdenkt haar van een affaire en gaat op zoek naar de reden achter haar plotse besluit. Haar vreemde gedrag en de opstapelende zonderlinge gebeurtenissen wijzen echter op iets groters dan een affaire.
Hava Masaeva: “Isabelle Adjani wordt tot het uiterste gedreven in deze prachtig Poolse psychologische horrorthriller. Geen film die zo beklijvend het dierlijke in de mens laat zien als deze.”

Fleur Eyckmans: The Shining (1980)
Schrijver Jack Torrance (Jack Nicholson) trekt met zijn vrouw Wendy (Shelley Duvall) en zoontje Danny (Danny Lloyd) naar het verlaten Overlook Hotel tijdens de winter. Het lukt Jack echter niet om te schrijven. De familie raakt geïsoleerd en wordt geteisterd door bovennatuurlijke verschijningen en verleden tragedies. Jack wordt langzaam gek en krijgt moordlustige gedachten.
Fleur Eyckmans: “The Shining is een leuke klassieker die je helemaal in de Halloweensfeer brengt.”

Zita Meeusen: The Phantom of the Opera (2004)
Wanneer de sterzangeres van de opera in Parijs vertrekt vanwege enkele mysterieuze ongelukken, wordt de carrière van Christine (Emmy Rossum) gelanceerd. Ze heeft prachtig leren zingen van haar leermeester, ‘the angel of music’, zoals ze hem zelf noemt. De ‘engel’ is echter het beruchte Spook van de Opera (Gerard Butler), die zijn wil aan iedereen opdringt. Zij die hem niet gehoorzamen zullen het voelen. The Phantom of the Opera is een bizarre musical, met een mistig decor.
Zita Meeusen: “Dit is het gehalte van horror dat ik aankan: Gerard Butler die met zijn hypnotiserende stem een onschuldige vrouw door de gangen van het operagebouw leidt. Butler in combinatie met de orgelmuziek móet ik ieder jaar horen.”