Recensies van (zo goed als) alle nieuwe releases, plus onze mening over oudere films die je gezien moet hebben
Een eindexamenreis bereidt een groep jongeren voor op een onzekere toekomst. Het klinkt misschien als een bekend verhaal, maar in haar langspeeldebuut geeft Marine Atlan het een geheel eigen invulling. La Gradiva begint met een reeks analoge foto’s. Een groot Italiaans landhuis, een gezin dat in de tuin dartelt. Op deze fotomontage volgt een trein die een tunnel verlaat.
In Louis Clichy’s wonderschone aquarel brengt de animator hulde aan zijn kindertijd op het Franse platteland én aan zijn ijzeren korset. Opgroeien in de Beauce, “de graanschuur van Frankrijk”, blijkt geen evidentie voor de elfjarige Christophe, die in het gareel moet lopen van zijn strenge boerenvader. Al zeker niet wanneer hij plots zomaar begint om te vallen. De oplossing?
DE MENS ACHTER DE VERZETSHELD De Hongaarse regisseur László Nemes (Son of Saul) vertelt het verhaal van de Franse verzetsstrijder Jean Moulin, die tijdens WOII in handen van de Gestapo viel en gemarteld werd. Moulin opent met ingekleurde archiefbeelden van de bezetting van Frankrijk, waarna regisseur László Nemes de kijker via een nachtelijke parachutelanding midden in het verhaal dropt. Jean
Geesten, de opera, ballet, mooie gezichten, nestel je in die cinemazetel en geniet. Met een nieuwe adaptatie van een bekende roman, opera en film kan je gemakkelijk de mist in gaan. Al deed je nog zo je best om er iets moois van te maken, fans zullen geen genade kennen. Met Le Fantôme de l’Opéra speelt regisseur Alexandre Castagnetti
EEN OVERDAAD AAN IDEEËN Wat heb ik in vredesnaam net gezien? Neen, we hebben het niet over Digger met Tom Cruise. Ook Hope kent een bijzonder hoog ‘what the fuck’-gehalte. Spectaculaire auto-achtervolgingen, liters bloed die in het rond vliegen en een CGI-alien gespeeld door Michael Fassbender, Hope heeft het allemaal. De film opent nochtans met een aards
Clayface is een R-rated splatter in Gotham Een film over een man die zijn gezicht verliest, mag op z'n minst een eigen smoelwerk hebben. Met Clayface brengt DC de gore terug. Het ding is bloederig, rommelig en af en toe ronduit briljant. Dat stripverfilmingen ook horrorfilms kunnen zijn, waren we vergeten sinds Blade (1998) en The Crow
Amusante film met het hart op de juiste plaats, die zijn oorspronkelijke lot — een plaatsje in de vergetelheid van een stoffige studiokluis — succesvol weet te ontspringen. Aan het begin van Coyote vs. Acme zien we hoe het titelpersonage al jarenlang vruchteloos probeert de Road Runner te vangen en daarbij telkens op pijnlijke wijze het onderspit delft. De montage waarin de
Wat is lafheid? De meest voldragen film van Lukas Dhont buigt zich intiem en eenvoudig over die eeuwenoude vraag, met het front van WOI als dankbaar prisma. Wat weten jongens als Pierre en Francis, de hoofdpersonages uit Coward, over het leven wanneer ze moeten gaan vechten tegen de Duitsers? Hun komaf loopt uiteen — Pierre een boerenzoon, Francis uit de middenstand
Alsof de gebroeders Grimm een fabel over een bespotte vrouw en haar rieten man hadden bedacht. Halverwege Wicker krijgen de dorpelingen tijdens een trouwfeest voor het eerst het wezen onder ogen waar ze al zo lang over roddelen: de kersverse echtgenoot van de vissersvrouw. Dat de man gemaakt is van riet — een creatie van de mandenvlechter — vinden ze nauwelijks meer
Eng voor wie weinig horror kijkt, enger voor wie uit de kast is, engst voor wie nog in de kast zit. Leviticus is een onderhoudende debuutfilm die vooral uitblinkt in zijn subtext. Het is moeilijk uit te leggen aan iemand die nooit twee keer moet nadenken over handjes vasthouden, maar Leviticus laat een stukje dagelijks leven zien van nagenoeg elke
In een kurkdroge bioscoopstoel naar lucht happen doe je bij Whalefall. Een beklemmend en onverwacht teder overlevingsdrama dat voortbouwt op een absurde premisse, maar het bloedserieus speelt. Jay (Austin Abrams) duikt in de Monterey-canyon in Californië om de resten te zoeken van zijn vervreemde vader Mitt (Josh Brolin), die een jaar eerder door zelfdoding overleed. Hij hoopt af te
EINDELIJK ONGESCHONDEN IN DE BIOSCOOP. Een halve eeuw lang hield Warner Bros. de originele versie van The Devils, Ken Russells parel uit 1971, koppig verborgen. Dat er nu een ongecensureerde 4K-restauratie in onze zalen komt, is dan ook historisch. Vanaf 14 oktober loopt The Devils één week bij ons in de bioscoop, zonder de censuur die de film decennialang