Een eindexamenreis bereidt een groep jongeren voor op een onzekere toekomst. Het klinkt misschien als een bekend verhaal, maar in haar langspeeldebuut geeft Marine Atlan het een geheel eigen invulling. La Gradiva begint met een reeks analoge foto’s. Een groot Italiaans landhuis, een gezin dat in de tuin dartelt. Op deze fotomontage volgt een trein die een tunnel verlaat.
In Louis Clichy’s wonderschone aquarel brengt de animator hulde aan zijn kindertijd op het Franse platteland én aan zijn ijzeren korset. Opgroeien in de Beauce, “de graanschuur van Frankrijk”, blijkt geen evidentie voor de elfjarige Christophe, die in het gareel moet lopen van zijn strenge boerenvader. Al zeker niet wanneer hij plots zomaar begint om te vallen. De oplossing?
DE MENS ACHTER DE VERZETSHELD De Hongaarse regisseur László Nemes (Son of Saul) vertelt het verhaal van de Franse verzetsstrijder Jean Moulin, die tijdens WOII in handen van de Gestapo viel en gemarteld werd. Moulin opent met ingekleurde archiefbeelden van de bezetting van Frankrijk, waarna regisseur László Nemes de kijker via een nachtelijke parachutelanding midden in het verhaal dropt. Jean
Geesten, de opera, ballet, mooie gezichten, nestel je in die cinemazetel en geniet. Met een nieuwe adaptatie van een bekende roman, opera en film kan je gemakkelijk de mist in gaan. Al deed je nog zo je best om er iets moois van te maken, fans zullen geen genade kennen. Met Le Fantôme de l’Opéra speelt regisseur Alexandre Castagnetti
EEN OVERDAAD AAN IDEEËN Wat heb ik in vredesnaam net gezien? Neen, we hebben het niet over Digger met Tom Cruise. Ook Hope kent een bijzonder hoog ‘what the fuck’-gehalte. Spectaculaire auto-achtervolgingen, liters bloed die in het rond vliegen en een CGI-alien gespeeld door Michael Fassbender, Hope heeft het allemaal. De film opent nochtans met een aards
Razor Reel Flanders Film Fest en FilmFix slaan de handen in elkaar voor een heuse Secret Screening: een blind date met een film, als het ware. Geen titel, geen trailer, geen spoilers. Voor deze Secret Screening houden Razor Reel en FilmFix Magazine de kaarten bewust tegen de borst. Neem plaats, laat je verrassen en ontdek pas wanneer de lichten doven
Razor Reel Flanders Film Fest is een filmfestival waar horror centraal staat. Maar ook liefhebbers van thriller, fantasy en mystery zullen hier vinden wat de cinema hen doorgaans niet aanbiedt. Sinds 2008 vertoont het festival verrassende films in het gezellige Brugge. Anno 2026 is er ook weer heel wat gruwelijks, spannends en ademstokkends te beleven. Wij kozen 10 films die
Wanneer de dagen korter en de bladeren kleurrijker worden, kruipt de mens in zijn zetel. Het wordt tijd om naar binnen te keren, de doden te herdenken, en geen betere manier om dat te doen dan om naar een stel uit de hand gelopen moorden te kijken. Gelukkig is een horrorfilm niet enkel bloederig of bezaaid met jumpscares, er is
Clayface is een R-rated splatter in Gotham Een film over een man die zijn gezicht verliest, mag op z'n minst een eigen smoelwerk hebben. Met Clayface brengt DC de gore terug. Het ding is bloederig, rommelig en af en toe ronduit briljant. Dat stripverfilmingen ook horrorfilms kunnen zijn, waren we vergeten sinds Blade (1998) en The Crow
Amusante film met het hart op de juiste plaats, die zijn oorspronkelijke lot — een plaatsje in de vergetelheid van een stoffige studiokluis — succesvol weet te ontspringen. Aan het begin van Coyote vs. Acme zien we hoe het titelpersonage al jarenlang vruchteloos probeert de Road Runner te vangen en daarbij telkens op pijnlijke wijze het onderspit delft. De montage waarin de
Wat is lafheid? De meest voldragen film van Lukas Dhont buigt zich intiem en eenvoudig over die eeuwenoude vraag, met het front van WOI als dankbaar prisma. Wat weten jongens als Pierre en Francis, de hoofdpersonages uit Coward, over het leven wanneer ze moeten gaan vechten tegen de Duitsers? Hun komaf loopt uiteen — Pierre een boerenzoon, Francis uit de middenstand
Een afgewerkte Looney Tunes-film die bijna in de studiokluis belandde: de weg naar de bioscoop was voor Coyote vs. Acme bijna even absurd als de film zelf. Ah, de Looney Tunes! De herinnering aan de bekende cartoonfiguren brengt ons terug naar de jaren 1990, een tijdperk waarin Flippo’s alomtegenwoordig leken en Space Jam een waar popcultuurfenomeen was. Figuren