RECENSIE: ERUPCJA
Stijlvolle, stille ontploffing die net zo levensecht voelt als een halfdronken huisfeestje.
Indie pop queen Charli XCX in een Poolse film, guerilla-style opgenomen in Warschau. Het roept vast wat beelden in je op. Een specifieke kleur gifgroen, bergen cocaïne en lakleren shortjes, die mag je vergeten. Erupcja is geen filmversie van Charli’s felle nummers over wazige warehouse parties en sigaretten uitdrukken op iemands dijen. Maar het is wel een hele mooie aanvulling. Want waar haar muziek vaak nog een vals-zelfverzekerde pose aanneemt — Brits meisje dat net nog balanceert op veel te hoge hakken — haalt regisseur Pete Ohs er hier voor al het artificiële af.
De plot is eenvoudig en grotendeels irrelevant. Meisje en jongen gaan naar Polen op citytrip, jongen wil haar ten huwelijk vragen, door een vulkaanuitbarsting komen ze vast te zitten, zij zoekt vertwijfeld een oude liefde op. En dan blijkt dat vulkanen wel vaker — pun intended — roet in het eten strooien. Het is allemaal een excuus om echt aanvoelende scènes uit een echt aanvoelend leven te tonen. Het huisfeestje in de film? Daar ben ik geweest, en jij waarschijnlijk ook. Ik heb die gezapige gesprekken gevoerd, die warme wangen gevoeld, die muziek horen dreunen in de andere kamer.

En toch is dit geen droge cinéma vérité. Subtiele stijlingrepen zuigen je het verhaal in. Het onvoorspelbare camerawerk voelt vaak alsof je over je oogleden wrijft. De fascinerende mix van muziek gaat van klassiek tot pompende techno. En de meesterzet van de makers: een statige voice-over die zo uit een ander tijdperk lijkt te komen. De dialogen en wandelshots doen denken aan de Nouvelle Vague. Niet nieuw maar potverdorie fijn om naar te kijken. Een Pools pareltje dat niet schreeuwt om je aandacht maar hem wel verdient.
Met Charli XCX, Lena Góra, Will Madden, Jeremy O. Harris, Agata Trzebuchowska. Verenigde Staten / Polen. 1u11.