Vlees, vloeistoffen en verlangen Ok, ik zeg het gewoon: dit is de film van het jaar. Heb je de uberproblematische B-filmklassieker Sleepaway Camp gezien? Nee? Friday the 13th met de gemaskerde en tergend trage engerd Jason Voorhees? Een van de tientallen - of honderden - tienerslashers waarin jonge meisjes al schreeuwend
Zwijgen is goud in verstilde parel Pijn krijgt de tijd, gedragen door overdonderende beelden, indrukwekkend geluidsontwerp en straf acteerwerk in modern dorpsverhaal. Wanneer een film traag wordt genoemd, is dat vaak met negatieve bijklank. ‘Te traag,’ wordt er dan bedoeld, of ‘er gebeurt niks’. Niets is minder waar voor Rietland,
Dit portret heeft nog wat lagen nodig Een enigmatisch en iconisch figuur proberen te vatten in 100 minuten, het is altijd een gok. Twee zulke personages? Dat lijkt onmogelijk. Moss & Freud weet ons niet te overtuigen van het tegendeel. 2002. Op het toppunt van de Cool Britannia-trend, met
10 grappen per seconde - en minstens evenveel billen - in deze verrassende, vrolijke en vettige animatieparel. Een strakke derrière in spandex. Harige borstspieren waar het zweet vanaf druipt. Edele delen om u tegen te zeggen. En dan, plots, woorden op rijm, met een beat eronder. Wacht, is deze sex positive gay
Een onderwerp als verkrachting verdient de voorzichtige en waarachtige aanpak als die van Sarah Miro Fischer. Maar hoeveel vertraging kan een film verdragen voor de onverschilligheid het overneemt? Het is een vraag die velen van ons zich al hebben gesteld: wat zou ik doen als iemand die ik graag zie
“Ongevoelige Europeanen”, “Amerikaanse hypocrisie” en zelfs “Zendaya’s eerste grote misstap”: The Drama doet de online discourse-machine op volle toeren draaien. Maar is deze gitzwarte romcom echt zo explosief als de opiniestukken doen uitschijnen? Mooie mensen in een koffiebar, zacht zonlicht, een misverstand waar ze jaren later nog om