RECENSIE: HEYSEL 85
Het drama kan de film niet ongedaan maken, maar hij verschuift de zoeklichten wel van de meute hooligans naar het gezelschap administrators wiens neus plots collectief bloedde.
Op 29 mei 1985 breekt in het Brusselse Heysel-stadion een rel uit tussen Juventus- en Liverpoolfans. De neutrale zone tussen de supportersgroepen bleef niet gevrijwaard, ze ademden in elkaars nek. Het brakke stadion was niet opgewassen tegen patsers met spierballen en grote, wrede monden. Onder druk van vluchtende Italiaanse fans stortte een muurtje in. Er vielen tientallen doden en honderden gewonden. De wedstrijd begon pas nadat de meeste slachtoffers al onder het puin uit waren. Heysel 85 eindigt voor de match, en tijdens de film is er van voetbal even weinig sprake.

Regisseur Teodora Ana Mihai richt haar camera liever op twee mensen die de lange gangen onder het stadion doorkruisen om weinig vrolijke boodschappen over te brengen: de viertalige pers-attaché Marie (Violet Braeckman) en de Italiaans-Belgische verslaggever Luca (Matteo Simoni). De persverantwoordelijke is ook de dochter van de burgemeester, die meesterlijk geloofwaardig wordt vertolkt door Josse De Pauw. De Italiaanse en Britse politici, Belgische politie en gendarmerie gaan samen met de burgemeester de mist in. Ze beslissen te traag, lopen vast in hun gekakel, drinken te veel. Marie is degene die de boel vooruit stuwt. Ze heeft weinig spreekrecht, dat wordt pijnlijk duidelijk, maar zelfs in haar stilte draagt ze de plot van de film en blust ze voortdurend kleine brandjes.

Heysel 85 is op 16mm gedraaid om met de archiefbeelden te matchen. Dat werkt ontzettend goed. De kleuren zijn prachtig, de eighties springen uit het scherm. Daar dragen kapsels, vaste telefoons en muziek ook aan bij. Tegelijk wil de filmmaker de feiten en de tijd niet noodzakelijk exact weergeven. Ze zoekt naar de macht en de mensen, de administratieve puinhoop en het vingerwijzen dat elke ramp lijkt toe te behoren. Die overstijging is niet leesbaar in de film, maar dat hoeft ook niet. De stille kracht van Marie houdt ons bij de les.
Met Violet Braeckman, Matteo Simoni, Josse De Pauw, Ben Segers, Fabrizio Rongione. België. 1u32.