Zij die zich dezer dagen daarbuiten door de hitte bewegen, proberen de waanzin te vermijden. Wij die ons in de heerlijk gekoelde zaal van De Cinema neerzetten, hoopten juist het verstand een beetje te verliezen in het goedgevulde programma van het Zomerfilmcollege. Vorige week vond het Zomerfilmcollege plaats, een soort
Een roadtrip, een gezinsdrama, een zoetzure reclamevideo. Een mooi gefilmd debuut dat een sterke kortfilm had geweest, maar als langspeler net wat teveel tijd om handen heeft. Tachtig minuten lang op reis met drie eenvoudige personages. Een vader (John Magaro) die ergens onder lijdt. Een groot meisje dat doet denken
Een film met een groot hart, goede intenties maar weinig cinema. In bijna 1/3de van alle landen is homoseksualiteit nog steeds verboden bij wet, niet zelden vanwege strenge religieuze overtuigingen verankerd in overheidssystemen. Tunesië is zo’n land. Niet-hetero personen kunnen op basis van Artikel 230 uit het
Deze zomer kan je maar liefst vier gerestaureerde klassiekers van Ingmar Bergman in de cinema (her)bekijken. De vroegste uit het oeuvre is Summer with Monika uit 1953, de laatste Persona uit 1966. De twee overblijvende titels, Wild Strawberries en The Seventh Seal, maakte Bergman allebei in 1957. Wild Strawberries
De Belgisch-Franse film Images du monde visionnaire (1963) is al een hele tijd vergeten. Mats Antonissen schreef er dit jaar een thesis over en organiseerde er met promotor Steven Jacobs een expo rond. Een ruim geïllustreerd boek redt de film van verdere vergetelheid. “Alles is onrustwekkend. Niets is volkomen
Leni Huyghes langspeeldebuut doet je niet echt nadenken over een consumerend samenleven, niet echt over eenzaamheid, niet echt over liefde – en toch, toch wel, over al die dingen tegelijk, zonder dat je het doorhebt. Real Faces volgt een jonge vrouw, Julia (Leonie Buysse), die in Brussel een tijdelijk onderkomen zoekt