RECENSIE: HOW TO ROB A BANK
Een heistfilm die tegelijk drama en komedie wil zijn en blijft hangen tussen beide, met gemaskerde overvallers die volgers willen en een regisseur die niet weet waar hij naartoe wil.
Het publiek houdt van een antiheld met een goede reden. Van Robin Hood tot Travis Bickle (Taxi Driver, 1976), en van Jordan Belfort (The Wolf of Wall Street, 2013) tot Baby in (Baby Driver, 2017), hij mag de regels breken, op voorwaarde dat wij begrijpen waarom. Dat is soms een delicaat evenwicht. De beste antihelden lopen met hun twijfel rond, want daar zit de spanning. How to Rob a Bank vergeet dat en gooit heel wat motieven op tafel zonder één ervan grondig uit te werken.
Ryan (Nicholas Hoult) leidt een bende met wolvenmaskers die de ene bank na de andere overvalt, alles filmt en op sociale media zet. De volgers zwellen aan, de sporen ook. Een FBI-agent (John C. Reilly) en een softwareontwikkelaarster (Zoë Kravitz) zitten hen op de hielen, terwijl de bende haar grootste klus tot dusver voorbereidt.
Eerst het goede nieuws: regisseur David Leitch (Deadpool 2, Atomic Blonde) komt uit de stuntwereld en dat valt op. De autoachtervolging met een knipoog naar Grand Theft Auto heeft zwier, en de kleine GoPro camera’s en 360° dronebeelden geven de overvallen een rommelige, online look die bij het idee past. Maar zodra de motoren afslaan, vervallen we in melige scènes die hun doel missen. 122 minuten is lang voor een verhaal dat in 90 minuten had gepast. Tussen de overvallen vult de film de tijd met gepraat dat zichzelf diepzinnig vindt. Echt grappig is het zelden, echt aangrijpend nooit. Zo verlies je op twee fronten tegelijk.
Het scenario van Mark Bianculli staat zichtbaar in de schaduw van de zaak rond Luigi Mangione, de verdachte in de moord op een CEO van een zorgverzekeraar. De woede van al wie door een systeem in de kou wordt gezet en het applaus op de sociale media daarna, het is een sterk vertrekpunt. Alleen had Mangione een concrete vijand, een verzekeraar die hem met zijn zware rugpijn zou genegeerd hebben. Deze bende krijgt geen waardige vijand, wel een hele sector. Ze overvalt tientallen banken en de woede smeert zich uit als confituur over een veel te grote boterham. We gaan van ergernis over een huis dat de jonge generatie nooit kan kopen, via Robin Hood-motieven, naar wrok om een geweigerde lening bij een bankdirecteur (Christian Slater). Wie op alles mikt, raakt niets. Misschien had How to Rob a Bank resoluut moeten kiezen voor nihilisme en plezier, en het morele dilemma laten insijpelen.
Dan is er nog het social media-aspect. De bende bestookt YouTube en TikTok met een boodschap tegen de superrijken terwijl diezelfde superrijken de online platformen bezitten. De film merkt de ironie niet of wil het niet merken. Realistisch is het evenmin: een kanaal dat live bankovervallen uitzendt, ligt er in werkelijkheid na één dag uit. In een komedie is dat een detail. In een film die zichzelf serieus neemt, verraadt het luiheid van de makers.
Met de personages kwam ik ook niet ver. Hoult speelt de coole kerel. Hij heeft een coole vriendin, hij doet coole dingen, en zijn vrienden zeggen letterlijk dat hij cool is. Hij worstelt met het verlies van zijn zoontje, een tragedie die als decorstuk rondslingert en nooit raakt. Het personage van Pete Davidson loopt er ook geschonden bij, maar zijn spel is te mager om zijn verdriet te dragen. Anna Sawai, die we kennen uit Shōgun (2024), fungeert als eye-candy zonder dat ze impact heeft op het verhaal. Christian Slater mag de verwaande bankbaas zijn die een das niet goed geknoopt krijgt. Reilly speelt wat hij vaker speelt, de goedmoedige sul, ook als de scène iets scherpers vraagt. En Kravitz met haar laptop? Haar personage kon je probleemloos schrappen. Haar grote ontdekking is dat de bende langs een spoorlijn vlucht. Een rechercheur met een half brein had dat na vier overvallen door, terwijl de overvallen als kralen aan een koord langs die spoorlijn hingen.
De film zet zelf Point Break (1991) in de etalage, en dat is om de vergelijking vragen. Het actie-meesterwerkje van Kathryn Bigelow laat je meeleven met flikken en surfende bankrovers tegelijk. In How to Rob a Bank maakt het geen bal uit wie het overleeft. Ook een geniale draai zoals in Inside Man (2006) van Spike Lee blijft achterwege. Je ziet alles aankomen, en daar heb je geen laptop voor nodig.
How to Rob a Bank vergeet je zodra de aftiteling begint. Dat Amazon MGM hem naar de bioscoop stuurt en niet rechtstreeks naar streaming, verbaast me nog het meest. Wie toch gaat, neemt best iets te knabbelen mee. Dat is de enige buit die je zal overhouden.
Nicholas Hoult, Christian Slater, Zoë Kravitz, Pete Davidson en John C. Reilly. Verenigde Staten. 2u02.
