FILMROULETTE: BART MOEYAERT
Met Tegenwoordig heet iedereen Sorry, geregisseerd door Frederike Migom, ziet schrijver Bart Moeyaert voor het eerst één van zijn boeken op het witte doek belanden. Maar wat heeft hij zelf met cinema? We lieten hem blind vissen in onze willekeurige vragenlijst.
Bianca, de hoofdfiguur uit Tegenwoordig heet iedereen Sorry, is 12. Welke film droeg de 12-jarige Bart Moeyaert in het hart?
Ik knipte op die leeftijd de korte inhoud van de film die ik de avond tevoren op tv had gezien uit het overzicht in de krant. Daar deed ik dan een stuk plakband over, en ik bewaarde het in een vakje in mijn portefeuille. Ik herinner me dat Ne pleure pas van Jacques Ertaud, over een jongen van 13 die zijn oudere broer verafgoodt, me toen tot tranen toe heeft geraakt. Ik heb al vaak gegoogeld of ik hem ergens kan herbekijken, maar het blijft voorlopig bij de herinnering.
Wat is je favoriete film aller tijden?
My Life As a Dog van Lasse Halström. Ik heb de film in 1985 in de bioscoop gezien, en daarna heb ik de dvd, het boek waarop de film is gebaseerd, het script én de soundtrack gekocht. Ik herken mezelf in het jongetje Ingemar. Ik begrijp zijn verbeelding, zijn onhandigheid, zijn verdriet na het verlies van zijn moeder. En ik hou van de tragikomische toon van de film.
Je gaat naar een verkleed feestje. In welk filmpersonage verkleed je je?
Querelle, uit de film van Rainer Werner Fassbinder. Waarschijnlijk zal ik niet heel erg op Brad Davis lijken, maar met een beetje geluk is het een feestje met weinig licht.
Welke film heeft jou voor het laatst hardop doen lachen?
The Favourite van Yorgos Lanthimos. Het is gewoon een truc van mij om hier de geweldige actrice Olivia Colman binnen te smokkelen. Het gebeurt wel eens dat ik bewust online op zoek ga naar interviews met haar. Altijd schitterend hoe ze zichzelf relativeert en niet om een (grofgebekte) grap verlegen zit.
Wat is voor jou de mooiste filmaffiche?
La lune dans le caniveau van Jean-Jacques Beineix. Die hing in 1983 boven mijn bed in mijn Brusselse studentenkamer. Onder de reusachtige volle maan met op de voorgrond een gebroken fles in een bloedrode plas heb ik drie jaar lang geslapen (of wakker gelegen).
Wie is je favoriete superheld?
De enige superhelden waar ik iets mee heb, zijn The Incredibles. Dan nog zijn mijn superhelden niet Bob Parr en zijn gezin, maar wel Edna Mode, die hun pakken ontwerpt. Heerlijk personage.
Welke film heeft volgens jou de mooiste kostuums?
Misery van Rob Reiner. De kleren die number 1 fan Annie Wilkes (Kathy Bates) draagt, helpen je met een eigen taal om de vrouw eerst te vertrouwen, maar op den duur te vrezen.
Over welke acteur heb je je mening compleet herzien?
Ik was lang geen fan van Emma Thompson. Alsof ik haar nooit geloofde. Maar onlangs zag ik Dead of Winter, en ik dacht voor het eerst niet “Daar heb je Emma in de kou” maar wel “Daar heb je taaie Barb”. Wow.
Welke film springt er voor jou uit op het vlak van camerawerk?
In the Mood for Love van Wong Kar-Wai. Je gluurt mee door het oog van de camera. Je slorpt het (nacht)licht op. Je loopt zonder woorden, hunkerend en in slow-motion met de twee hoofdpersonages mee. Hypnotiserend.
Wie vind je het meest tragische filmpersonage?
Marquise de Merteuil, het manipulatieve personage van Glenn Close in Dangerous Liaisons. Ze werkt haar eigen ondergang in de hand. Je ziet haar masker langzaam (en bijna letterlijk) afbrokkelen, en je voelt een rare mix van medelijden en leedvermaak.
In welke filmwereld zou je graag leven?
In het huis uit Sentimental Value van Joachim Trier. Dat speelt een rol die minstens even belangrijk is als de familie zelf. Het verandert, heeft een eigen leven, in goede en slechte dagen.
Welke film heeft de mooiste generiek?
The Pink Panther. Als ik die titel hoor, zie ik de roze panter al voor me en hoor de muziek. Of het slimme begin van Grease. Eerst de hyper-romantische introductie van verliefde Sandy die aan verliefde Danny vraagt: “Is this the end?”, hij antwoordt dat het pas het begin is, en hoppa, meteen vlieg je de geanimeerde titelsequentie in. Toon, tempo en jaren 1950 zitten onmiddellijk goed.
