RECENSIE: Masters of the Universe
Het koninkrijk Eternia wordt bedreigd door de kwaadaardige Skeletor. Om de levens van zijn dierbaren te beschermen, moet de jonge prins Adam een mythisch zwaard bemachtigen en transformeren in de krijger He-Man.
Masters of the Universe ontstond in de jaren tachtig als speelgoedlijn van Mattel, nadat het bedrijf zag hoe concurrent Kenner fortuinen verdiende met speelgoed rond Star Wars. De figuren sloegen aan en al snel volgden er comics, een animatiereeks en in 1987 ook een speelfilm. Die campy versie, met Dolph Lundgren in de rol van He-Man, heeft vandaag een stevige cultstatus maar flopte bij de release. Een vervolg kwam er niet en de franchise leefde verder via animatiereeksen, tot er nu een reboot in de zalen verschijnt. Does it have the power?
In deze 2026-versie van het verhaal volgen we prins Adam, gespeeld door Nicholas Galitzine. Als kind verlaat hij zijn thuisplaneet Eternia na een aanval van de booswicht Skeletor. Jaren later keert hij terug en ontdekt dat Skeletor het rijk heeft overgenomen. Samen met Teela (Camila Mendes) en Man-At-Arms (Idris Elba) moet prins Adam zijn lotsbestemming als He-Man, redder van Eternia, omarmen.
Dat de plot flinterdun en behoorlijk voorspelbaar is, hoeft voor een film gebaseerd op speelgoed niet te verbazen (al kan het ook anders — Barbie, iemand?). Het hoeft ook niet noodzakelijk een probleem te zijn, als wat zich op het scherm afspeelt tenminste entertainend is. En precies daar knelt het schoentje. Regisseur Travis Knight, bekend van de Transformers-spin-off Bumblebee, lijkt de hele film lang op zoek naar de juiste toon maar slaagt er niet in om die te vinden.
Knights interpretatie bevat enkele leuke callbacks naar de versie uit 1987 (met ook een cameo van Dolph Lundgren) maar vervalt regelmatig in pogingen tot humor die vooral de silliness van het verhaal benadrukken. Op zich is het goed dat de film zichzelf niet te serieus neemt, maar na een tijd begint het “we wéten hoe silly we zijn”-sfeertje te irriteren. In scherp contrast daarmee probeert het verhaal ook een wat vage moraal te brengen over de betekenis van mannelijke kracht anno 2026. Daarnaast duurt de aanzet van de film waarin prins Adam als verloren sukkel op aarde rondloopt veel te lang. Pas wanneer Adam naar Eternia terugkeert, lijkt de film echt in gang te schieten. Helaas kan de aaneenschakeling van Avengers-achtige actiescènes die daarop volgt niet overtuigen.
De leukste momenten zijn die waarop Jared Leto zich als Skeletor mag uitleven. Love him or hate him, zijn over-the-top vertolking van de booswicht zorgt voor enkele zeldzame scènes waarin deze film wel sprankelt. Verder valt er, by the power of Grayskull, helaas te weinig plezier te beleven aan deze Masters of the Universe.
Met Nicholas Galitzine, Camila Mendes, Idris Elba, Jared Leto, Alison Brie. Verenigde Staten. 2u20.
