RECENSIE: SUNNY DANCER
Op zomerkamp na kanker
De 17-jarige Ivy ziet een zomerkamp voor jongeren die kanker hebben gehad vooral als een plek voor ‘freaks’. Maar tussen lotgenoten ontdekt ze opnieuw de kracht van verbondenheid.
In Sunny Dancer maken we kennis met Ivy (Bella Ramsey, vooral bekend van reeksen als The Last of Us en Game of Thrones), een tiener die na een chemotherapiebehandeling tegen leukemie intussen tien maanden in remissie is. Haar ouders (James Norton en Jessica Gunning) maken zich echter zorgen omdat Ivy zich volgens hen afsluit van de wereld en veel boosheid met zich meedraagt. Wanneer ze horen van een kamp waar jongeren die kanker hebben gehad samen de zomer doorbrengen, lijkt het hen een goed idee om Ivy in te schrijven. Ivy zelf staat daar allesbehalve voor open en ziet het vooral als een ‘chemo-kamp’ voor ‘freaks’.
De setting van het kamp en het uitgangspunt van Sunny Dancer zijn behoorlijk origineel. Jongeren die omgaan met de gevolgen van kanker, de onzekerheid die de ziekte met zich meebrengt of simpelweg proberen om hun leven nadien weer op te pikken: het is een onderwerp dat we in film nog niet vaak aan bod zagen komen. Schrijver-regisseur George Jaques weet bovendien de juiste toon te vinden en injecteert het verhaal met een positiviteit die het thema behapbaar maakt zonder het gewicht van de ziekte te negeren.
Waar Ivy het idee van het kamp eerst absoluut niet ziet zitten, blijkt het al snel minder verschrikkelijk dan ze zich had voorgesteld. Naast een op het eerste gezicht excentrieke maar geduldige kampleider (Neil Patrick Harris) en medisch assistente Brenda (Josie Walker) van wie wordt verteld dat ze kanker kan ruiken, blijken vooral de andere kampgangers best mee te vallen. Ivy’s lotgenoten worden vertolkt door een jonge, grotendeels onbekende cast die over het algemeen prima werk levert. De groeiende vriendschappen tussen Ivy en haar lotgenoten overtuigen en de vertolkingen van de jonge cast vormen dan ook een van de grootste sterktes van de film.
Het verhaal volgt echter een vrij voorspelbaar traject, waarbij de te verwachten beats netjes worden afgevinkt. Ivy beleeft een memorabele zomer en haar vriendschap met kamergenote Ella (Ruby Stokes) en een prille verliefdheid op kampgenoot Jake (Daniel Quinn Toye) doen haar langzaam ontdooien. Waar het thema dus zeker origineel is, is de uitwerking van het verhaal dat veel minder. Regelmatig voelt Sunny Dancer aan als een variatie op scènes die we eerder al in coming-of-agefilms zagen passeren. Jammer is ook dat we in sommige dialogen te duidelijk de stem van de maker horen, alsof die zijn boodschap soms nogal letterlijk aan het publiek wil meegeven. Het is op die momenten dat het scenario zijn cast even voor de voeten lijkt te lopen en afbreuk doet aan de naturel van hun vertolkingen.
Toch weet Sunny Dancer te charmeren, vooral dankzij Bella Ramsey, die gevoelens van frustratie en isolatie perfect weet over te brengen. Waar Ivy in het begin van de film nog sterk rebelleert tegen haar omgeving en kampleider Patrick, voelt haar evolutie naar iemand die zich opnieuw openstelt voor anderen heel authentiek aan. Je voelt als kijker mee met Ivy en Ramsey weet via hun vertolking een oprechte blik te bieden op een ervaring die bijzonder moeilijk te vatten is. Ook het warme groepsgevoel dat ontstaat zit goed: je gelooft dat deze tieners om elkaar geven, net omdat ze outsiders en lotgenoten zijn. Wanneer ze een uitstap naar een plaatselijk pretpark maken, gun je hen als kijker hun dosis zorgeloos plezier. Knap is ook hoe het kamp en de wereld errond erg Brits, maar tegelijk bijzonder authentiek aanvoelen. Zo verschijnt zelfs James Blunt in een cameo om You’re Beautiful te zingen: een wat melig, maar ook grappig moment.
Net wanneer Sunny Dancer een degelijke, maar wat brave film over een zwaar onderwerp lijkt te zijn, valt er naar het einde toe nog een plotse twist uit de lucht. We zullen hierover niet te veel verklappen, maar wat ons betreft is de wending die de laatste act inleidt overbodig en behoorlijk ongeloofwaardig. Het lijkt vooral een manier om nog wat extra dramatisch effect te injecteren in een verhaal dat dit helemaal niet nodig had. Het einde wordt daarbij te snel afgehaspeld en zal het publiek wellicht verdelen, maar doet bovenal geen goed aan de geloofwaardigheid die in het voorgaande anderhalf uur zorgvuldig werd opgebouwd.
Met zijn sterke vertolkingen en oprechte benadering van een weinig belicht thema weet Sunny Dancer regelmatig te raken. Een film met het hart op de juiste plaats, maar ook met enkele keuzes in scenario en regie die de sterke punten ervan ondergraven en het geheel wat te veel naar melodrama doen overhellen. Een aanrader voor wie zich aangesproken voelt door het thema, maar als filmervaring net te veilig om echt bij te blijven.
Met Bella Ramsey, Neil Patrick Harris, James Norton, Jessica Gunning, Daniel Quinn Toye, Verenigd Koninkrijk, 1u46
