RECENSIE: THE SOCIAL RECKONING
ENTERTAINEND EN ONDERBOUWD, MAAR ZELF OOK SCHULDIG AAN OUTRAGE BAITING
16 jaar na The Social Network breit Aaron Sorkin een vervolg aan zijn Facebook-verhaal. Even wraakroepend maar als film minder memorabel.
Eén van de vele inzichten die Aaron Sorkin ons meegeeft in The Social Reckoning, een soort verderzetting van het Facebook-drama The Social Network (dat hij ook al schreef), is dat zogenaamde ‘outrage bait’ het vaakst wordt gedeeld. Anders gezegd: als iets je pisnijdig maakt, is de kans het grootst dat je het naar andere mensen uit je kring van gelijkgestemde zielen zal sturen. Het is licht ontvlambare brandstof voor je ideeëngoed, en Facebook — Meta dus — kan het niets schelen of de content in kwestie betrouwbaar is. Zolang je er maar mee bezig bent op één van hun platformen. De vraag is of deze film, hoe entertainend en onderbouwd ook, zich niet evengoed schuldig maakt aan outrage baiting.
The Social Reckoning begint in 2019, toen Facebook nog een schijn van transparantie en toerekeningsvatbaarheid ophield. Een interne dienst, het Civic Integrity Team, had als taak om aan fact-checking te doen en desinformatie tegen te gaan. Maar toen al was duidelijk dat Mark Zuckerberg en zijn kader andere prioriteiten hadden. Dat wrong bij productmanager Frances Haugen, die haar geloof in Facebook als verbindend instrument zag botsen met de meedogenloze commerciële ambities van het bedrijf. In een wanhoopspoging om de boel recht te trekken, zocht ze contact met Jeff Horowitz, een onderzoeksjournalist van de Wall Street Journal die zelf ook de onderhandse praktijken van Facebook wou blootleggen.
Bij The Social Network liet Sorkin de regie nog over aan David Fincher, deze keer voelde hij zich geroepen om zelf de touwtjes in handen te nemen. Niet meteen de beste keuze, zo blijkt. Je hebt de indruk dat Sorkin de visuele inkleding opzettelijk sober houdt om de inhoud van zijn betoog meer te laten schitteren. Het paradoxale effect is echter dat zijn woorden net minder tot hun recht komen dan bij cineasten die wel een doordachte stijl ontwikkelen — zoals Fincher. The Social Reckoning ziet er behoorlijk vlak en saai uit, zelden boeiender dan episodes uit de tv-series waaraan Sorkin heeft meegewerkt, zoals The West Wing en The Newsroom. Dat hij er aan het eind nog een portie manipulatieve pathos tegenaan gooit (die muziek!) zegt alles.
Daartegenover staat dat hij goed zijn huiswerk heeft gedaan. Sorkin slaagt erin om de tientallen artikels die de Wall Street Journal over de zaak publiceerde te herleiden tot een begrijpbaar geheel, ook al strooit hij gretig met cryptische vakterminologie. Horowitz (hier gespeeld door Jeremy Allen White, bekend van The Bear), heeft als politieke journalist totaal geen kaas gegeten van Silicon Valley en is dan ook de perfecte gids voor de modale kijker. Als klokkenluider Frances Haugen laat Mikey Madison, Oscarwinnares voor Anora, haar meest nerdy kant zien. Jeremy Strong (Succession) zet Mark Zuckerberg dan weer neer als een man die sinds The Social Network nog geen spatje matuurder is geworden en zich enkel meer teruggetrokken heeft in zijn ivoren toren. En het ergste is, daar is hij vandaag ongenaakbaarder dan ooit. Eng.
Met Mikey Madison, Jeremy Allen White, Jeremy Strong, Bill Burr, Wunmi Mosaku. Verenigde Staten. 1u52.
