RECENSIE: Truly Naked
In haar eerste speelfilm neemt de Belgische Muriel d'Ansembourg ons mee in een onverwachte familieonderneming: de pornografie.
Truly Naked begint met een close-up van een facial. Al snel ontdekken we dat achter de camera een tiener schuilgaat die tevreden is met het beeld en daarna nonchalant een glas melk drinkt, de acteur blijkt niemand minder dan zijn vader. De toon is gezet.
De film volgt Alec, een introverte middelbare scholier wiens vader een klein pornobedrijf runt. Alec wordt gedwongen om mee te doen omdat er thuis geen geld is. Via porno behandelt Muriel d’Ansembourg identiteitsvorming en de zoektocht naar verbinding. “Veel jongeren hebben me verteld dat ze over seks leren via porno. Wat mij interesseerde, was om die reflectie op seks te verdiepen. Ik wilde de situatie persoonlijker maken door me op meer te richten dan de consumptie van beelden. Door zijn vader te filmen, observeert Alec rechtstreeks de figuur die zijn kennismaking met de wereld vormgeeft”, legt ze uit tijdens onze ontmoeting op de Berlinale, waar de film in de Perspectives-sectie werd vertoond.
De incestueuze sfeer wordt nooit bij naam genoemd en kan schokkend overkomen, juist omdat er zo weinig vragen over worden gesteld. „Het is niet aan mij om de juiste term te kiezen, dat moet je aan een therapeut vragen. Het vak van Alec en zijn vader is porno. Zoals anderen bakker zijn. Maar erg gezond is het duidelijk niet”, antwoordt de regisseur. Vader en zoon hebben een complexe, liefdevolle en loyale band, die gepaard gaat met een zwaar geheim dat weinig ruimte laat voor oprechte ontmoetingen. Het leven van Alec staat op zijn kop wanneer hij een band opbouwt met Nina, een klasgenote. Dankzij haar ontdekt hij een andere manier om naar verlangen en intimiteit te kijken.
Deze eerste speelfilm ziet het levenslicht na vijftien jaar ontwikkeling. Muriel d'Ansembourg, die opgeleid is in een naturalistische, op performance gerichte filmstijl, wilde niettemin een te rauwe esthetiek vermijden. “Mijn doel was om een realistische benadering te combineren met artistieke creativiteit. Ik wilde iets heel natuurlijks, maar met een zekere schoonheid in het beeld.” De handheldcamera versterkt de immersie, terwijl de belichting en compositie de scènes een gestileerde dimensie geeft. Dat visuele contrast belichaamt de tegenstelling tussen de porno-opnames, gefilmd als mechanische arbeid, en de meer intieme scènes tussen Alec en Nina, die een ruimte zijn van authentieke ontdekking.
Tijdens de scenariofase is uitgebreid onderzoek gedaan om de codes en kneepjes van de industrie te doorgronden. De regisseur heeft een echte pornoactrice, Alessa Savage, gecast om authenticiteit te bevorderen en karikaturen van de industrie te voorkomen: „Er is niets sexy aan een porno-opname. Het kan saai zijn, heel praktisch, heel technisch.” In de film worden deze scènes getoond als repetitief, bijna alledaags werk.
Het scenario vertoont enkele hiaten en lijkt soms een beetje voorspelbaar – toevallig moet Alec voor school een presentatie over porno geven. Toch brengt Truly Naked vernieuwing in een al vaak behandeld onderwerp, gedragen door scherpe dialogen. Bovenal maken de twee beginnende acteurs met hun overtuigende spel de onhandigheden goed. Caolán O’Gorman, met zijn onschuldige charme à la Paul Mescal, is een talent om in de gaten te houden.
LÉA DORNIER, VERTAALD DOOR GIJS SUY
Met Caolán O'Gorman, Andrew Howard, Safiya Benaddi, Alessa Savage. Nederland. 102 minuten
