CANNES: Winding Refn en Zvjagintsev kijken met hun nieuwe films de dood in de ogen
Twee regisseurs die in Cannes hun nieuwe film aan het wereldpubliek komen voorstellen, hebben de dood in de ogen gekeken. Nee, niet tijdens het festival en ook niet samen. Maar ze zeggen wel allebei dat hun bijna-doodervaring hen geïnspireerd heeft om weer aan de slag te gaan.
De eerste is Nicolas Winding Refn. Van de eigenzinnige Deense cineast ben je sterke verhalen gewend, want hij is tenslotte de man achter onder meer Pusher, Bronson en Drive. Maar hij verraste toch iedereen toen hij in Cannes naar aanleiding van zijn nieuwe film Her Private Hell verklaarde dat hij naar de cinema is teruggekeerd omdat hij 25 minuten technisch dood is geweest. Het zit zo: hij kreeg te horen dat hij een ernstig lekkende hartklep had en moestinderhaast geopereerd worden. “Door een chirurg die me aan Tom Cruise deed denken,” vertelde hij gisteren grijnzend aan FilmFix. Maar hij heeft het dus gehaald, “met dank aan God”.
De conclusie die hij uit de hele ervaring heeft getrokken, blijkbaar dat hij voortaan nog meer zijn eigen goesting moet doen dan voordien al het geval was. Her Private Hell bevat namelijk nog meer stijl (lees: fluo en neon) en nog minder verhaal dan zijn vorige film The Neon Demon (2016). Deze keer weeft hij twee heel losse ideeën door elkaar. Enerzijds volgen we een jonge vrouw (Sophie Thatcher) die overhoop ligt met haar vader en belaagd wordt door de gemaskerde moordenaar Leatherman. Anderzijds is er een Amerikaanse militair (Charles Melton) die in het Japan van de jaren 1950 op zoek is naar zijn verdwenen dochter. En in beide verhalen hangt er een dikke mist.
Maar ook de Russische regisseur Andrej Zvjagintsev (Loveless, Leviathan) is van mening dat hij een tweede levenskans heeft gekregen. Hij had tijdens de pandemie een extreme reactie op het Russische Sputnik-vaccin en lag meerdere weken in een coma. Nu is hij in Cannes met Minotaur, de eerste film die hij gemaakt heeft sinds hij in 2023 wegvluchtte uit Moskou en in Frankrijk ging wonen. Of hij door zijn knuffel met de dood even radicale keuzes gemaakt heeft als Refn weten we binnenkort. Het gaat alvast om een erotische thriller die zich laat inspireren door een Fransefilm uit 1969, La femme infidèle van Claude Chabrol.
