RECENSIE: Wasteman

Een introverte man die al vele jaren een celstraf uitzit, krijgt plots te horen dat hij zal vrijkomen. Geweldig nieuws, denk je dan. Maar zoals dat gaat, zit ook in dit brutale drama het venijn in de staart.

 De wereld van de gevangenis heeft eigen regels en wetten, maar het leven buiten de muren staat er nooit helemaal los van. Taylor, de hoofdfiguur uit Wasteman, is dat laatste echter uit het oog verloren. Na 13 jaar achter de tralies voor een misdaad waarvoor hij niet rechtstreeks verantwoordelijk was, heeft hij geleerd om zich vooral zo klein en anoniem mogelijk te maken. Liefst vlucht hij weg in de veilige onwetendheid van drugs. Met zijn kapperstalenten houdt hij de bullebakken van zijn gevangenisvleugel min of meer te vriend.

En dan klopt Dame Fortuna twee keer kort na elkaar aan zijn deur. Eerst weet de sociale werkster hem te vertellen dat hij door toedoen van een nieuwe maatregel om de bevolkingsdruk in de gevangenissen te verlichten waarschijnlijk binnenkort vrijkomt. Dat zou hem de kans geven om contact op te nemen met zijn zoon Adam, die hij nooit heeft ontmoet. De tweede wending in zijn leven verschijnt in de vorm van een nieuwe celgenoot, Dee. Die licht opvliegende maar ondernemende kerel beweert dat hij Taylor kan helpen om de band met Adam te herstellen. Alleen heeft Dee de vervelende gewoonte om de heilige status quo grondig te verstoren, en in de gevangenis gebeurt zoiets niet ongestraft. De vraag is dan of Taylor niet meegesleurd zal worden.

Wasteman isde eerste langspeelfilm van regisseur Cal McCau, en hij gooit onmiskenbaar een snedig visitekaartje op tafel. Het gespannen drama straalt zelfzekerheid uit en draait de besloten ruimte en monotoon grijze gevangenisoutfits in zijn voordeel. Taylor trekt als centrale figuur bovendien in al zijn zwakheid en passiviteit de empathie van de kijker naar zich toe, ook omdat acteur David Jonsson (bekend van The Long Walk en zijn rol als androïde in Alien: Romulus) achter zijn stille vertolking een levendige innerlijke wereld laat vermoeden.

Die sterke punten zorgen er ook voor dat je pas achteraf beseft dat Wasteman alles bij elkaar niet bijzonder diep graaft. Meer zelfs, met de troeven die hij in huis heeft, zat er meer in dan een onderhoudend drama met enkele brutale uitbarstingen, een drukkende sfeer en een goed bedachte twist aan het eind. Een veelbelovende eerste kennismaking dus, en dat is ook niet slecht.

Met David Jonsson, Tom Blyth, Alex Hassell, Corin Silva, Layton Blake. Verenigd Koninkrijk, 1u30.