Het grove gezicht van een mythische held Vergeet de Robin Hood uit de legendes. De man was een banale struikrover. En nu is hij moe en wil hij het liefst sterven. The Death of Robin Hood is een film die verrast, op meer dan één manier. “De verhalen zijn leugens na leugens. Hij was geen held. De mensen zagen betekenis
Het vieren van en strijden voor de queer gemeenschap Frances is zestien, queer, en klaar om hun geaardheid openlijk met gelijkgestemden te delen. Bij grootvader Jimpa in Amsterdam wonen lijkt hun een pak aantrekkelijker dan een klein dorp in Australië. Maar is het wel de beste keuze om bij hem in te trekken? Frances (Aud Mason-Hyde), 16 jaar en
WIE HUIST ER IN MIJN VEL? Voor sommigen een droom, voor anderen een angst die werkelijkheid wordt: ontwaken en jezelf niet meer zijn. Wat vang je aan met die nieuwe realiteit? Er zijn vragen waar we niet omheen zouden kunnen indien we er niet van nature van verlost waren, schrijft Franz Kafka. Bijvoorbeeld: hoe zou het zijn om als iemand
Ik kan God toch niet onderbreken? Voor een praatfilm in Scandinavische stijl moet je deze maand in de VS zijn. In Peter Hujar’s Day vertelt Peter Hujar – ja - wat hij de dag voordien deed. Het resultaat kijkt verrassend vlot weg en voelt als een liveverslag uit het New York van 1974. De Amerikaanse regisseur Ira Sachs mag zichzelf ondertussen
Vlees, vloeistoffen en verlangen Ok, ik zeg het gewoon: dit is de film van het jaar. Heb je de uberproblematische B-filmklassieker Sleepaway Camp gezien? Nee? Friday the 13th met de gemaskerde en tergend trage engerd Jason Voorhees? Een van de tientallen - of honderden - tienerslashers waarin jonge meisjes al schreeuwend door het bos lopen? Regisseur Jane Schoenbrun wel, en dat
Als je één ding moet weten over het werk van Jane Schoenbrun dan is het dit: het gaat steeds over hoe fictie, en dan vooral horror, onze identiteit vormgeeft. Horror kan je namelijk niet alleen de stuipen op het lijf jagen, maar ook anders over jezelf doen nadenken. De release van hun nieuwe queerslasher Teenage Sex and Death at Camp
Vergeet Jurassic World, The End of Oak Street doet het anders Een dinosaurus die door het vuilnis van een doorsnee Amerikaanse voortuin wroet: dat beeld stond aan de basis van dit hele project en typeert meteen wat deze film wél goed doet en waar hij tegelijk in blijft steken. The End of Oak Street wil de rauwe kinderverwondering van een
“Het leven is gemakkelijker als je kunt lachen” In de film Hen laat de Hongaarse regisseur György Pálfi ons anderhalf uur meelopen in de pootsporen van een kip. Veel uitzonderlijke dingen doet ze niet, en toch leef je helemaal met haar mee. Een lach, een traan, veel gekakel, en nu ook een babbel met een cineast die cinema maakt als
Op zomerkamp na kanker De 17-jarige Ivy ziet een zomerkamp voor jongeren die kanker hebben gehad vooral als een plek voor ‘freaks’. Maar tussen lotgenoten ontdekt ze opnieuw de kracht van verbondenheid. In Sunny Dancer maken we kennis met Ivy (Bella Ramsey, vooral bekend van reeksen als The Last of Us en Game of Thrones), een tiener die na
Door de ogen van een kip Eet je graag een spiegeleitje of een omelet? Nadat je Hen hebt gezien, ga je daar anders over denken. En dat is maar één van de effecten van deze opmerkelijke film. Vanaf de eerste paar scènes in Hen windt de Hongaarse regisseur György Pálfi er geen doekjes om: het is een vraatzuchtige en meedogenloze
GEEN WOORDEN MAAR DADEN “Show, don’t tell” luidt het devies dat vertellers in het algemeen en filmmakers in het bijzonder zich voor ogen moeten houden. In zijn zo goed als woordeloze noir-thriller Motor City trekt regisseur Potsy Ponciroli dat inzicht tot het extreme door. Detroit, 1977. Het verhaal is zo oud als de straat. Twee verloren zielen vinden
Naar aanleiding van de release van The End of Oak Street stellen we de prangende vraag: waar zijn alle dino’s op het grote scherm gebleven? Laten we eerlijk zijn: Jurassic Park is de eerste film die in je opkomt als het gaat om cinema en dinosauriërs. De speelfilm van Steven Spielberg, die in 1993 uitkwam, blijft tot op de