Waarom zou je nog naar de cinema gaan? Toegegeven, de vraag is lichtjes provocerend. Maar ze is daarom niet minder pertinent. Waarom zou je nog betalen om ergens in een donkere zaal te gaan zitten als er zo veel andere manieren bestaan om jezelf te entertainen — en zelfs om naar een film te kijken? Als je nu dit nieuwe filmmagazine
Enkele weken geleden ging ons redactielid Tijmen Govaerts aan tafel zitten met regisseur Lukas Dhont om over Coward te praten, die vandaag Film Fest Gent opent. Het leverde een fijn artikel op, dat je ook in het eerste nummer van FilmFix vindt. In dat magazine is er echter iets fout gelopen, waardoor de tekst op de derde pagina van het
Passie en ontreddering, vrolijkheid en verdriet, empathie en afgunst, de extremen liggen dicht bij elkaar in Wicker, een fabel voor volwassenen. Olivia Colman speelt met haar gekende flair een vissersvrouw die altijd uitgelachen is door de andere bewoners van het dorp. Tot ze op een dag aanklopt bij de lokale mandenmaker met de vraag of hij voor haar een rieten
Sinds Drive My Car is de Japanse cineast Ryūsuke Hamaguchi geen onbekende meer voor het grote publiek. Voor zijn nieuwe film deed hij een beroep op een Belgische actrice, Virginie Éfira. Zij speelt de directrice van een commercieel zorgcentrum in Parijs. Haar leven neemt echter een onverwachte wending wanneer ze kennismaakt met een Japanse cineaste die aan terminale kanker lijdt.
Samen met onze partner Cinéart delen we 15x2 tickets uit voor La Gradiva. “Ik wil dat jullie je laten meespelen door de emoties die jullie ervaren als jullie kijken naar die gezichten en lichamen.” De juf van de Franse klas die een schoolreis maakt naar Pompeï heeft het over de schilderijen en beeldhouwwerken, maar haar leerlingen passen de opdracht vooral
ENTERTAINEND EN ONDERBOUWD, MAAR ZELF OOK SCHULDIG AAN OUTRAGE BAITING 16 jaar na The Social Network breit Aaron Sorkin een vervolg aan zijn Facebook-verhaal. Even wraakroepend maar als film minder memorabel. Eén van de vele inzichten die Aaron Sorkin ons meegeeft in The Social Reckoning, een soort verderzetting van het Facebook-drama The Social Network (dat hij ook al
Als presentator van een tv-programma dat jacht maakt op vermoede pedofielen zet Robert Pattinson zijn meest verontrustende vertolking tot nu toe neer. We zien in close-up de lippen van Robert Pattinson in een spiegel. Hij repeteert een seksueel getinte zin over het gebruik van glijmiddel, alsof hij een Stradivarius aan het stemmen is. Als dat beeld je al
De een maakt films, de ander schrijft, maar hun levensloop vertoont overeenkomsten: in Mémoire de fille bewerkt Judith Godrèche het werk van Annie Ernaux en maakt ze een verhaal over seksueel geweld weer actueel door het te verbinden met de uitdagingen van vandaag. ‘De film is een ontmoeting tussen Annie Ernaux en mij, en dat is waar ik het meest
Een erotische thriller die noch verleidt, noch doet griezelen Hathaway is tegenwoordig overal te zien. Verity is haar zwakste film, al treft haar geen schuld. Wat je te zien krijgt is even onwaarschijnlijk als onsamenhangend en soms onbedoeld komisch. Verity verfilmt de gelijknamige bestseller van Colleen Hoover, die zelf een cameo afdwong. Er is zonder twijfel een publiek voor dit
Na Rien à foutre (2021) keert de Belgische cineast Emmanuel Marre terug naar Cannes met Notre Salut, een grootse kroniek over collaboratie, en nog wel geïnspireerd op de correspondentie van zijn overgrootvader. Een radicale film die op het festival van Cannes niet onopgemerkt is gebleven. We spraken met de cineast en met acteur Swann Arlaud. - Vertaald door Zita Meeusen Emmanuel,
Notre Salut benadrukt de stille kracht van elke kleine schakel die de Holocaust mee mogelijk maakte. Met een banale hoofdpersoon, onopvallende decors en minimalistische cameratechnieken duwt Emmanuel Marre de kijker in het heden van de jaren veertig. - vertaald door Zita Meeusen ‘Het lijdt geen twijfel dat u ooit iets uitzonderlijks zal overkomen.’ In 1940 laat Henri Marre tijdens een mondaine
NACHTELIJKE GESPREKKEN OP DE DAKEN VAN TEL AVIV. Sommige films kruipen onder je vel, banen zich een weg naar je ziel en blijven vervolgens nog lang in je gedachten nazinderen. NAZA is zo’n film. In deze documentaire van regisseurs Yuval Abraham en Rachel Szor, die beiden de Israëlische nationaliteit hebben, zien we gesprekken met (ex-)militairen van het IDF.